2011-01-11

 

Jestem kobietą -
- z bliznami życia,
o prostym sercu
i zwykłych myślach,
Jestem kobietą -
- z popsutą pamięcią,
ukrytą w szufladach
na starych zdjęciach.

Jestem kobietą,
na początku drogi,
co to ma za sobą,
pierwszy poryw serca.
Czas
(choć niezwykle dla mnie szczodry),
- ucieka -
w poszukiwaniu
życiowego miejsca.

Jestem kobietą,
która w Twoich rękach,
może rozkwitnąć,
ale wcale nie musi.

 

Jestem kobietą,
jak pogoda zmienną,
co może mówić
lub słowem się dusić.

Jestem kobietą,
co wybacza wszystko,
gdy kocha,
gdy nie kocha -
- odchodzi...
Raz jest zbyt daleko,
raz za bardzo blisko,
Raz wzrokiem zamraża,
raz wzrokiem uwodzi.

Jestem kobietą,
co marzenia spełnia,
otula sobą
o promieni wschodzie.
Jestem kobietą,
co jest zawsze wierna:
mężczyźnie,
zasadom
i modzie...

 

Znalazłam ten wiersz w sieci. Nie było autora, więc wybaczcie, że go nie podpiszę.  Wydaje mi się, że opisuje dużą częśc z nas kobiet. Więc na dzień dobry coś dla duszy. I oczywiście zapraszam dalej.

ZacmienieSłońca